gitmiştik :))

farkındayım son zamanlar da kerem'den çok bizi yazdım...kendi duygularıma yer verdi...ama giden bu kadar çok sevilince , aksini düşünemiyorum bile...neyse tüm bunlar bana kalsın diyerekten,mayıs'ın daha ilk günlerin de gittiğimiz ve uzun süredir taslak halin de bekleyen ada park fotoğraflarını yayınlayarak,bloğun havasını birazcık olsun değiştireyim...

park ada ya da ada park; hem ulaşım açısından hem de için de birçok şeyi bulundurması açısından tercih edilebilecek parklardan biri...

biz sadece mini hayvanat bahçesini tercih etsekte,gitmek isteyen olursa tabiki tavsiye ederim...

evden çıkmadan önce ordaki hayvanlar için yiyecek birşeyler aldık yanımıza...çünkü kerem'in en büyük zevkidir onları elleri ile beslemek...geyik için salatalık,maymunlar için çekirdek,ördekler için poğaça :))

ayakkabıları çıkarıp, bol bol koştu,.yoruldu,güzel havanın ,yeşilliğin tadını çıkardı...

sonrasında da yoruldu...ilk bulduğumuz yere uzandı...

p.s. bu güzel gün için teşekkür ederiz anneanne ve dede...

günlerden sen...

gideli 5 gün oldu bile....bak yine gün saymaya başladım...seninle  ilgili en son 7 yıl önce gün saymıştım,seninle birlikte şafak hesabı yapmıştım...ya şimdi....şimdi şafak hesabı yapmasamda...günler bir bir aklımda geziyor...
bu gün 30'lu yaşlara merhaba dediğin ilk gün canım...hani hep gülümsediğimiz,konuştuğumuz,biraz da merak ettiğimiz o yaşlara merhaba dedin...çok isterdim birlikte olmayı....30'u temsilen pastana koyduğum  o 3 mumu,birlikte üflemeyi...ama hayat işte bize beklemediğimiz ya da beklediğimiz süprizlerle geliyor...sen burda olmasan da,birlikte olamasakta evimizin küçük boyu senin adına üfleyecek , o pastadaki 3 mumu...dilerim bu, çekirdek aile olmamızdan bu yana ;bizden ayrı girdiğin ilk ve son yaş olur sevgilim...doğum günün kutlu olsun....

küçük boy demişken,beni şaşırtmaya devam ediyor....benim hassaaslığıma inat,herşeyin daha bir farkın da...daha bir olgun....en çok onun sorularından,nedenlerinden korkarken...o, ona yapmış olduğumuz açıklamadan memnun olmalıki; ayrılığı sorgulamıyor,irdelemiyor...
şimdi yeniliklere alışma zamanı bizim için...bakalım yeni başlangıçlar da neler ile karşılaşacağız...

♥ sol yanım....

yazar ne kadar doğru yazmış;

''gidenin işi daha kolay,gittiği yerde avunacak yeni bir şeyler bulabiliyor...ama kalan için durum farklı...gidenin yerini doldurmak kolay değil...boşluğa düşüş kaçınılmaz...''

varlığıyla yüzümü güldüren,iyikilerimin en başında yer alan, canım eşim,sol yanım,bitanem...daha seni yolcu etmeden,özlemin çaldı kapımı....bu seferki gidişin ne yazıkki hem uzun-hem uzak...ayrılığa saatler kala içimdeki duygu karmaşasını bil istedim...seviliyorsun;hem de çok ,özleneceksin;

hem de çok çok çok  :(((

hüzün

iki gün sonraki ayrılığa inat;çekirdek aile olarak daha da çok bağlandık birbirimize...gözler daha farklı bakıyor birbirine...eller daha farklı tutuyor birbirini...keşke saatler dursa da bu bağlar hiç çözülmese...ben herşeyin farkında olduğum halde kabul edemiyorsam bu ayrılığı, o nasıl edecek :(

ve en önemlisi o'na nasıl anlatılacak bu ayrılık ...

anne sevgisi değil bir güne,bir ömre bile sığdırılamaz...

anne olmak,senin annen olmak...

öncelikle annemin,annemden farkı olmayan kayınvalidemin ve tüm annelerin anneler gününü kutlarım...

sıcacık,sevgi dolu daha nice güzel paylaşımların yaşanması dileğiyle...

garfield....

bu aralar en çok sevdiği çizgi hakraman, şu sevimli ama biraz da yaramaz olan kedi ;garfield...her gün hiç sıkılmadan,kahkahalar eşliğinde filmini izleyebiliyor... hem de ilk defa izlermişçesine heyecanla...
şu üzerindeki t-shirt te kerem'in zevki...avm'de dolaşırken görmüş....hadi bunu bana alalım dedi...tabiki bedeni bulundu ve alındı :)
şimdi şu fotoğrafa bakıp,soruyorum kendime...hangisi gerçek garfield ?

süprizzz...

anne - oğul mutfakta zaman geçirmece...

anne pasta yapalım mı diye oğluna sorar...oğlu da ama bu gün kimsenin doğum günü değil ki diye cevap verir...pasta yapmak için birinin doğum gününü kutlamak gerekiyorsa,anne de bulur birini... fazla düşünmeden ilk akla gelen isim 2 hafta sonra yeni yaşını kutlayacağımız evimizin babası...
anne bir taraftan,oğlu birtaraftan eldeki malzemeleri koyar tezgahın üzerine...oldukça eğlenceli ,bir o kadar da ''tamam kerem,onu koyma kerem,ama onları yeme kerem'li...''cümlelerin sarfedildiği bir çalışma çıkar ortaya...
eğlendik mi ? eğlendik...
bol bol çilek yedik mi ? yedik...
bol bol çikolata yüklemesi yaptık mi ? yaptık...

sonuç olarak hiç plan da yokken, mini bir doğum günü kutlaması çıktı ortaya...eee durum böyle olunca,bana da bunun yanına eşin en sevdiği yemekleri hazırlamak düşüyor :))

*minik adam da babası için ilk organizasyonu gibi hoş bir süpriz hazırlamayı düşünüyormuş...bakalım ortaya neler çıkacak...çooook işimiz var diyerekten,herkese bolca sevgiler :))

*sevgili oğlum ve sevgili eşim bu pastayı doğum günü pastası olarak düşünecekler ama ben bu pastayı kendime armağan ettim...çok şükür sonuçlarımı aldım ve doktorumla görüştüm...hastaneden çok mutlu ayrıldım demek herşeyi özetliyor sanırım....